1973 - 2013: Το Πολυτεχνείο Ζει



1973. «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο». Συμπληρώθηκαν φέτος 40 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, την μέρα όπου νέοι φοιτητές σαν εμάς πάλεψαν για «Ψωμί – Παιδεία –Ελευθερία» ενάντια στον φασισμό.

Η 17 του Νοεμβρη δεν είναι γιορτή όπως την θεωρούν κάποιοι, εμείς οι φοιτητές τιμούμε το νεανικό αίμα που χύθηκε για να ζούμε εμείς τώρα Ελεύθεροι. Φοιτητές σαν εμάς, ναι σαν εμάς που σήμερα θέλουν να ρίξουν τα δικά μας τείχη, του δικού μας Πολυτεχνείου. 17 Νοεμβρίου 1973. Ήταν όλοι τους παιδιά και επαναστάτες. Με έναν ερασιτεχνικό ραδιοφωνικό σταθμό και τη στήριξη του δημοκρατικού πολιτικού κόσμου της χώρας ξεσήκωσαν τους Έλληνες και με το αίμα τους έριξαν τη χούντα. Είπαν το δικό τους γενναίο ΟΧΙ στο φασισμό, αγωνίστηκαν και κέρδισαν την ελευθερία και τη δημοκρατία.

2013. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, επίκαιρη όσο ποτέ αφού μας δείχνει τον δρόμο να ανατρέψουμε τις πολιτικές που εξυπηρετούν το χρήμα, πολιτικές που οδηγούν τον λαό στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

«ΨΩΜΙ» - Στο όνομα της εξυγίανσης των δημοσιονομικών και των απαιτήσεων της Τρόικας, ακολουθούνται πολιτικές συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους. Η ύφεση και η καλπάζουσα ανεργία οδηγεί χιλιάδες κόσμο στην εξαθλίωση και την πείνα.

«Ψωμί» - Η «πείνα» για χιλιάδες κόσμο του λαού μας πλησιάζει.

«Παιδεία» - Απαράδεκτη η θέση του Νίκου Αναστασιάδη για επιβολή διδάκτρων στα κρατικά πανεπιστήμια. Στο στόχαστρο για μια ακόμα φορά η ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ. Ο φασισμός είναι και πάλι το εμπόδιο του δικού μας σημερινού πολυτεχνείου.

«Ελευθερία» - Σήμερα η ελευθερία μας και η δημοκρατία απειλούνται από την ύπουλη οικονομική χούντα του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ. Η 17 Νοεμβρη θα ζει έντονα μέσα στις καρδιές μας και συνεχίζει να μας θυμίζει τον αγώνα που έχουμε να δώσουμε για το δικό μας «Ψωμί», την δική μας «Παιδεία» την δική μας «Ελευθερία».

Ας μην ξεχνάμε λοιπόν την μάχη και το αίμα που έδωσαν για την δική μας Ελευθερία που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να την τσακίσουν. Γιατί ήταν σαν εμάς, ναι σαν εμάς. Νέοι. Φοιτητές. Κάποιοι σήμερα θέλουν να σβήσουν από την μνήμη μας το Πολυτεχνείο και ότι το γέννησε. Εμείς είμαστε, λοιπόν, οι φοιτητές της γενιάς που δεν θα αφήσουμε να σβήσει μια τέτοια μέρα, γιατί μόνο μια τέτοια αιματηρή, μέρα θα μας αφυπνίσει αύριο να ξεσηκωθούμε.

Εμείς όμως δεν αντιδρούμε και δεν αγωνιζόμαστε. Ναι σε εμάς τους φοιτητές απευθύνομαι. Παραλύσαμε απ’ το φόβο, παραδοθήκαμε και συνθηκολογήσαμε άνευ όρων;;; Δεχόμαστε παθητικά όλα τα δεινά που μας επιφυλάσσουν. Φίλοι συμφοιτητές γιατί αυτή η σιωπή; Τι μας συμβαίνει; Τι περιμένουμε; Την απόλυτη εξαθλίωση; Ή μήπως μας έπεισαν ότι είναι προτιμότερο να ζούμε με το φόβο;

Πρέπει να ξεσηκωθούμε όλοι, όπως τότε. Πρέπει να ξαναφωνάξουμε «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία», όπως τότε! Πάμε για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

*Μαρία Χριστοφή Φοιτήτρια 2ο ΔΔΕ Πανεπιστημιο Κύπρου Μέλος Δ.Σ. Προοδευτικής Κ.Φ


Αναζήτηση