Άρωμα για ξεκάρφωμα



Άρωμα γυναίκας. Προσφιλής σύγχρονη έκφραση, που παραδόξως χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα παρωχημένο φαινόμενο, της κάποιας παρουσίας γυναικών σε συμβούλια, νεοφανή και μη, ή αυτό της απουσίας γυναικών από το Υπουργικό Συμβούλιο (παρά την ισχνή εκπροσώπηση). Όποια εκδοχή και να επιλέξουμε, παρουσία ή απουσία, η ουσία του συνειρμού υποδηλοί τα αόρατα, άρωμα και γυναίκες στην ανώτατη βαθμίδα της εξουσίας.

Λεκτικά όλοι στηρίζουμε την ισότητα. Ειδικά δε, με στομφώδεις δηλώσεις στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο, καταγραφόμενες με πηχυαίους τίτλους. Στον απόηχο όμως της γιορτής, που τυγχάνει να συμπίπτει με ανασχηματισμό υπουργικού, τα πηχυαία μαζεύουν σε πυγμαία. Ο νηστικός δεν χορταίνει με μόνη τη μυρωδιά του φαγητού, τα λόγια κάνουν τη διαφορά συνδεόμενα με πράξεις. Έτσι οι γυναίκες καταδικάστηκαν ξανά για τα «δεύτερα», μαζί τους και μια κοινωνία με προσδοκίες για αναγέννηση και γρήγορη ανάκαμψη από την πενηνταετή κακοδιοίκηση χωρίς αυτές.

Κάτι πάει λάθος, όταν δεν μπορούμε να κάνουμε πράξη δηλωμένες θέσεις, θέσεις αρχών, και αυτό ισχύει πρωτίστως για το επίσημο κράτος, που δυστυχώς έκαψε τη δεύτερη ευκαιρία του ανασχηματισμού, χωρίς να διορθώσει ένα χρόνιο κοινωνικό σύμπλεγμα. Το ίδιο ισχύει και για τα κόμματα, τα οποία παρέμειναν σιωπηλά στη θέαση της εξαίρεσης των γυναικών από υπουργικές θέσεις, συνένοχη στάση που μπορεί να ερμηνευθεί ως το άλλοθι της μελλοντικής εξουσίας.

Δεν θα εντρυφήσω στο προπατορικό αυτό κοινωνικό πρόβλημα, το καπηλευόμενο από την πολιτική ζωή που συστηματικά αποκλείει γυναίκες.

Το έχουν άλλωστε προσεγγίσει αριστοτεχνικά πολλές οργανώσεις υπέρ της ισότητας και των δικαιωμάτων των γυναικών, προφανώς επί ματαίω. Το ερώτημα όμως παραμένει και το θέτω εκ μέρους της κοινωνίας - γιατί δεν διορίστηκαν πέντε γυναίκες υπουργοί;

Η ανάλαφρη χροιά, ότι δηλαδή αντιμετωπίστηκε το χάσμα ισότητας με τους διορισμούς γυναικών σε οργανισμούς, «προδίδει ή καρφώνει» την αγωνία του κράτους, που φαίνεται τουλάχιστον να το αναγνωρίζει. Οι τοποθετήσεις έγιναν για ξεκάρφωμα, ώστε να μεταφερθεί η προσοχή στα δεύτερα, αλλά παραμένουν ατυχείς γιατί δεν γίνονται θεσμικά, με το χάσμα να παραμένει. Το χρυσό στα μετάλλια για την πρωτιά δεν αντισταθμίζεται με πολλά αργυρά. Όχι άλλο άρωμα για ξεκάρφωμα. Δεν χαιρετίζω, λοιπόν, έστω το αποπνιχτικό άρωμα στα «δεύτερα», όταν τα «πρώτα», δηλαδή το υπουργικό παραμένει υποεκπροσωπούμενο και ετεροβαρές.

Επιλέγω να αξιώνω ένα κράτος που θα κάνει τη διαφορά σε όλα τα επίπεδα. Μια κυβέρνηση που θα διορθώσει τα κακώς έχοντα εκεί που άλλοι απέτυχαν, τολμώντας τις πολλαπλές, πολυμέτωπες, ταυτόχρονες βελτιώσεις. Που θα ενδυναμώσει τις διοικήσεις με γυναίκες, θα καταπολεμήσει τη διαφθορά, θα προβάλλει πρότυπα με ακεραιότητα, θα τολμήσει να αποστραφεί ό,τι επιζήμιο στον τόπο (παράγοντες, νοοτροπίες κλπ) και τη στρεβλή πεπατημένη. Χρειάζεται τόλμη, τσαγανό, όραμα και πολύ άρωμα παντού και στο Υπουργικό, για να γίνουμε σύντομα εθνικά υπερήφανοι.

*Πέπη Ορφανίδου Ναυπηγός - Ωκεανομηχανολόγος Δημοτική Σύμβουλος Γερμασόγειας Πρόεδρος Οργανισμού Γυναικών Επιχειρηματιών Επαγγελματιών (ΟΓΕΕ) Λεμεσού Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


Αναζήτηση