Αναζητείται «σεισάχθεια»

Πολλές οι πολιτικές αναταράξεις για τον περίφημο νόμο για τις εκποιήσεις. Αβέβαιο και το μέλλον των προτάσεων νόμου που τον συνοδεύουν, με στόχο να δημιουργηθεί ένα δίκτυ προστασίας των περιουσιών στα κατεχόμενα, της μικρής ιδιοκτησίας, των μικροδανειοληπτών, από τις καταχρηστικές ρήτρες, τις αυθαίρετες χρεώσεις και τα υπέρογκα πανωτόκια. Το αίτημα της αντιπολίτευσης να εφαρμοστεί ο νόμος περί εκποιήσεων, ταυτόχρονα με το πλαίσιο αφερεγγυότητας, προσκρούει στην κυβερνητική άρνηση και κωλυσιεργία.

Η Τρόικα δεν συναινεί, ούτε και το ΔΝΤ. Ο Πρόεδρος αναζητεί γνωματεύσεις από τη Νομική Υπηρεσία, πριν προχωρήσει σε αναπομπές ή αναφορά στο Ανώτατο. Βρίσκεται ανάμεσα σε φοβερές Συμπληγάδες. Από τη μια, οι απειλές των δανειστών. Γιούρογκρουπ και ΔΝΤ τεντώνουν το σχοινί και εκβιάζουν. Αποσύρουν από την ατζέντα της επικείμενης συνεδρίας του Γιούρογκρουπ την απελευθέρωση των 436 εκατομμυρίων για την 6η δόση. Θέτουν σε κίνδυνο τη μνημονιακή πορεία της χώρας, για πρώτη φορά. Από την άλλη, οι φοβερές συνέπειες των πολιτικών της Τρόικας: Η Κύπρος σύρεται στη φτωχοποίηση. Η μεσαία τάξη συρρικνώνεται. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν. Η ανεργία κτύπησε κόκκινο. Ο κοινωνικός ιστός και το κράτος πρόνοιας παραπαίουν…

Διερωτάται κανείς, πώς η Κύπρος έφτασε σε τέτοια κατάντια. Ένας περήφανος λαός, που πάλεψε σκληρά για τη λευτεριά του, αντιμετωπίζει σήμερα μια τουρκική κατοχή στο 37% των εδαφών του και την τροϊκανή υποδούλωση στην άλλη μισή πατρίδα. Δεν διαχειριστήκαμε σωστά την ελευθερία μας. Βιώνουμε τις τραυματικές εμπειρίες της τουρκικής εισβολής από το 1974. Βιώνουμε, σήμερα, και την τροϊκανή λαίλαπα στο ελεύθερο μισό της πατρίδας. Έναν άγνωστο, ύπουλο, νέο εισβολέα.

Κάποιοι επιμένουν να θεωρούν σωτήρια την παρέμβαση της Τρόικας, γιατί μας πιέζει για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που διαχρονικά δεν τολμήσαμε, λόγω πολιτικού κόστους. Είναι άσοφο, ωστόσο, να ηρωοποιούμε τους στυγνούς δανειστές μας, γιατί εμείς φανήκαμε ανίκανοι να αυτοκυβερνηθούμε σωστά, χωρίς ξένους αφεντάδες. Συρθήκαμε στο πρωτοφανές κούρεμα, ως πρόβατα σε σφαγή. Γίναμε πειραματόζωα. Η αξιοπιστία της χώρας, στο ναδίρ. Η μικροκόρη Κύπρος θυσιάστηκε ξανά, για να σωθεί η μάνα Ελλάδα. Το κούρεμα χρέους στην Ελλάδα κόστισε στην Κύπρο το 25% του ΑΕΠ της (4,5 δις ευρώ).

Το ίδιο επιβαρυντική, η εξευτελιστική «πώληση» των παραρτημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, που μας κόστισε άλλα 3.5 δις. Η ανεξέλεγκτη παροχή του ΕLΑ στη Λαϊκή μάς φόρτωσε άλλα 10 δις. Το τραπεζικό μας σύστημα, μετά το κούρεμα, μοιάζει με ζόμπι χωρίς αίμα -βλέπε ρευστότητα- που αδυνατεί να επιτελέσει τον ρόλο του κατατρώγοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Αρκεί να αναφερθεί ότι η κυριότερη Τράπεζά μας έχει σχεδόν διπλάσια δάνεια από καταθέσεις, ενώ το καθαρό επιτοκιακό περιθώριο που χρεώνει (4,3%) είναι υπερδιπλάσιο από τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ευρωζώνης (1,8%). Κάτι που σημαίνει πως η κυπριακή οικονομία (νοικοκυριά και επιχειρήσεις) επιβαρύνονται με τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως, λόγω υψηλών επιτοκίων.

Είναι ως εκ τούτου τραγελαφικό να εμφανίζονται οι δήμιοί μας, ως δήθεν σωτήρες, γιατί μας έδωσαν ένα δάνειο 10 δις, με στυγνούς όρους. Είναι επίσης απαράδεχτο να μην έχει τιμωρηθεί ακόμη κανείς, για οικονομικά εγκλήματα, διαχρονικά σκάνδαλα, διαπλοκή και καταχρήσεις σε βάρος του λαού…

Βρισκόμαστε ήδη ένα βήμα πριν από τις εκποιήσεις, που είναι μόνο η αρχή. Θα ακολουθήσουν εκποιήσεις σε ημικρατικούς οργανισμούς και, στο βάθος, εκποιήσεις που αφορούν στην ΑΟΖ, για να οικειοποιηθούν κάποιοι το φυσικό μας αέριο. Τα μεγάλα ψάρια ακονίζουν τα δόντια. Τα ανυπεράσπιστα μικρά, τρέμουν το αύριο.

Ακούμε δεσμεύσεις για επανεκκίνηση της οικονομίας, επενδύσεις, ανάπτυξη. Δεν βλέπουμε όμως έργα. Ο λαός, κι ιδίως οι νέοι, έπαψαν να ελπίζουν και να ονειρεύονται. Οι ταξικές διαφορές οξύνονται. Η κατανομή του εθνικού πλούτου και του ΑΕΠ επιδεινώνεται.

Δεν θα αντισταθώ στον πειρασμό να αναφερθώ στην αρχαία Αθήνα, όπου ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει τον δανειστή του, έχανε την ελευθερία του και γινόταν σκλάβος. Μόνο όταν ο σοφός Σόλωνας εισήγαγε τη σεισάχθεια, ρυθμίστηκαν τα χρέη και οι δούλοι απελευθερώθηκαν. Σήμερα γινόμαστε κι εμείς δούλοι στους δανειστές. Αναζητούμε έναν νέο Σόλωνα, να δώσει τέλος στην εξάρτηση και να μας απελευθερώσει από την τροϊκανή ομηρεία.

*Αντιγόνη Περικλέους Παπαδοπούλου, τέως Ευρωβουλευτής Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.




Αναζήτηση