Το μαντρί της ομάδας

anergoiΤον τελευταίο αιώνα ο άνθρωπος οδηγήθηκε στο να ενταχθεί σε διάφορες κομματικές παρατάξεις που είχαν ως μοναδικό σκοπό τον έλεγχό του. Όμως άλλο κόμματα, άλλο πολιτική. Πώς καταφέραμε και θέσαμε την ψυχή μας σε αδράνεια; Μόνο και μόνο για να ανήκουμε κάπου;

Βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους να φανατίζονται, να δέρνονται, να σκοτώνονται. Μοιάζει λες και ο άνθρωπος έχει περισσότερο ανάγκη από έχθρες παρά από ειρήνη. Αρχέγονη βέβαια η ανάγκη του ανθρώπου να εντάσσεται κάπου, αλλά αυτή η ανάγκη έχει χρησιμοποιηθεί για να παραμένουν τα ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου υπό έλεγχο.

Από την άλλη όμως, έχει σε πολλούς τομείς επέλθει μια υπερβολή και όλο αυτό μεγενθύνεται όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα ο σημερινός άνθρωπος να ανήκει διαρκώς κάπου σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό και με όλο και πιο αυξανόμενη συχνότητα και ένταση. Και στην πορεία ανήκει όλο και λιγότερο στον εαυτό του.

Στη συνέχεια και αφού έχουμε πειστεί ότι πρέπει να διεκδικούμε για τη φυλετική μας ομάδα το καλύτερο σε βάρος της αντίθετης, γινόμαστε υπέρμαχοι και διεκδικούμε το καλύτερο για τη δική μας ομάδα σε βάρος μιας άλλης, «αλλόθρησκης». Πολιτική, επάγγελμα, κοινωνική θέση, καθορίζουν διαρκώς τη συνέχιση μιας μάχης η οποία δεν ξέρουμε γιατί υφίσταται. Αλλά πάντα νοιώθουμε την υποχρέωση να τη συνεχίζουμε για να αποδείξουμε πόσο η δική μας θέση και άποψη είναι η καλύτερη στον κόσμο.

Άντρες και γυναίκες, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, κομμουνιστές και καπιταλιστές, πλούσιοι και φτωχοί, όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι του αποπροσανατολισμού από τα πραγματικά διλήμματα. Από τα διλήμματα εκείνα όπου, οι πραγματικές μάχες κερδίζονται ή χάνονται.





Αναζήτηση