Μεταρρυθμίσεις... προς τα πού και για ποιους;

vouli-kiprouΠολύς λόγος γίνεται τελευταία για μεταρρυθμίσεις, αλλαγές και μέτρα που πρέπει να ληφθούν προς το καλύτερο. «Μεταρρυθμίζω» σημαίνει ότι αλλάζω κάπως αυτό που έχω για να το κρατήσω στη ζωή.

Κι αυτό που έχουμε είναι ένα πελατειακό κράτος που εξυπηρέτησε 4-5 οικογένειες όλες κ’ όλες, αυξάνοντας παράλληλα και τον αριθμό κάποιων νεόπλουτων πιράνχας.

Μπορεί η κυπριακή κοινωνία να είναι ανοιχτή σε μεταρρυθμίσεις; Πλέον οι πολίτες είναι εξαιρετικά καχύποπτοι κάθε φορά που ακούνε τη λέξη «μεταρρύθμιση», γιατί – κατά ένα περίεργο τρόπο - οι μεταρρυθμίσεις ταυτίζονται με πολιτικές που είτε δεν ανταποκρίνονται στις προεκλογικές δεσμεύσεις των κυβερνήσεων είτε αφαιρούν ευθέως δικαιώματα από τον λαό και τους εργαζόμενους.

Η καχυποψία του κόσμου απέναντι στις μεταρρυθμίσεις είναι απόλυτα δικαιολογημένη όταν αυτές κινούνται στην κατεύθυνση της αποδόμησης του κοινωνικού κράτους είτε εξυπηρετούν την ιδιωτικοποίηση των κρατικών υπηρεσιών και τις αγορές. Για να πετύχει μια μεταρρύθμιση και να στηριχθεί από τους πολίτες χρειάζεται εξαντλητική ανάλυση των προβλημάτων που έχουν ανακύψει και των καταστάσεων που πρέπει να αλλάξουν, αλλά και επαρκής τεκμηρίωση για τα αποτελέσματα των μέτρων που πρέπει να ληφθούν και κυρίως, πολιτικός σχεδιασμός που θα διασφαλίζει πως τα οφέλη θα πάνε εκεί που έγιναν οι θυσίες.

Η Κύπρος δεν χρειάζεται μεταρρυθμίσεις που θα διαιωνίζουν το πελατειακό κράτος αλλά δομικές ανατροπές, ενίσχυση του δημοκρατικού ελέγχου των θεσμών, ριζική αναδιάρθρωση της παιδείας και της υγείας και θα αποσκοπούν στην γενική επαναρρύθμιση του κράτους και του χρηματοπιστωτικού συστήματος υπέρ του λαού.




Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media