Πέθανε ο «μπάρμπας στην Κορώνη»;

kypros-plithismos

Να μιλήσω για τις ευρωεκλογές, για την αποχή, να αναλύσω αποτελέσματα; Νομίζω όλοι ξέρουμε τι σημαίνει πολιτική απαξίωση τώρα πια. Επιλέγω να μιλήσω για το σάπιο πολιτικό σύστημα και για το πώς δούλευε μέχρι σήμερα μπας και βρούμε την άκρη του νήματος και γίνουμε όλοι πιο αισιόδοξοι.

«Ο μπάρμπας στην Κορώνη πέθανε επιτέλους». Πολλοί δεν έχουν καταλάβει ότι η δύναμη του «μέσου», του «κονέ», έχει συρρικνωθεί, ενώ αντίθετα έχει πολλαπλασιαστεί η αξία της δικτύωσης. Η οικονομική κρίση έχει «κουρέψει» την χρήση υψηλών οικογενειακών, προσωπικών γνωριμιών, που μοίραζαν με πελατειακή λογική θέσεις στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Πράγματι μειώθηκαν δραματικά οι δυνατότητες διορισμών, αλλά και ανάθεσης έργων (για να μην ξεχνάμε την διαπλοκή). Όσοι αναζητούν μια θέση εργασίας ή -ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή επιχειρηματίες- κάποιο έργο, πρέπει να το «δουν αλλιώς».

Δικτύωση, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην κλειστά κυκλώματα ή κονέ με ανταλλάγματα. Αποτελεί μια παγκόσμια αρχή, ότι σε περιόδους κρίσης, οι θέσεις εργασίας και οι συνεργασίες διακινούνται κυρίως μεταξύ προσωπικών επαφών, παρά μέσα από αγγελίες. Αυτό είναι καθόλα φυσικό: η επιχείρηση που ενδιαφέρεται να προσλάβει, προτιμά να αντλήσει πληροφορίες από κάποια δίκτυο γνωστών, παρά να βάλει αγγελία και να λάβει 500 αιτήσεις για μια θέση. Το δίκτυο γνωριμιών επιτρέπει να μειώσει αισθητά την λίστα υποψηφίων και να λάβει συστάσεις, ώστε να μειώσει την πιθανότητα να προσλάβει κάποιον, που έχει λαμπρό βιογραφικό, αλλά και κάποιες αδυναμίες που αργότερα θα επιφέρουν διακοπή της συνεργασίας.

Η πιο απλή σύσταση συνεπώς σε νέες/ νέους, αλλά και λιγότερο νέους, που ψάχνουν για δουλειά, είναι να μην ταλαιπωρούνται έξω από τα γραφεία πολιτικών αλλά και να μην αρκεστούν σε οικογενειακές γνωριμίες. Σχεδόν κάθε μέρα γίνονται εκδηλώσεις, σχετικές με το αντικείμενό τους, όπου μπορούν να γνωρίσουν πρόσωπα με κύρος και γνώσεις, τα οποία μπορούν να είναι χρήσιμα. Επιπλέον, τα Κοινωνικά Δίκτυα, εφόσον η χρήση τους γίνεται με σύνεση και διακριτικότητα, προσφέρουν ευκαιρίες επαφών.

Η κρίση περιόρισε σημαντικά τα «λάφυρα» του κράτους που είχαν στα χέρια τους οι πολιτικοί που τα διένειμαν με αντάλλαγμα ψήφους με τον ίδιο πελατειακό και αδιαφανή τρόπο. Και, ας μην το ξεχνάμε, δεν είναι μόνο θέμα ηλικίας, καθώς και νέοι στην ηλικία πολιτικοί ακολουθούν τα ίδια μονοπάτια, καθώς βγήκαν από τις ίδιες «μήτρες». Οι καινούργιες γενιές δεν έχουν ελπίδα αν στηριχθούν στις παλιές συνταγές.





Αναζήτηση