Όταν βλέπω τους προέδρους να δακρύζουν...


xristiofas-dakryzeiΗ περίπτωση Δημήτρη Χριστόφια να κλαίει, μου θύμισε τα δάκρυα Τάσου Παπαδόπουλου…ξέρω ότι κάποιοι θα πουν ότι η σύγκριση είναι ατυχής και περίπτωση με περίπτωση διαφέρει.

Όμως εγώ βλέπω δύο προέδρους της δημοκρατίας να έρχονται αντιμέτωποι με τεράστια διλήμματα και να λυγάνε υπό το βάρος της ευθύνης που πέφτει στις πλάτες τους.

Δεν άντεξε και ξέσπασε σε κλάματα ο Τάσος Παπαδόπουλος όταν στο διάγγελμά του προς τον κυπριακό λαό ανακοίνωνε την απόφαση του να πει «Όχι» στο Σχέδιο Ανάν, δεν άντεξε και δάκρυσε ο Δημήτρης Χριστόφιας μιλώντας στους συντρόφους του στο συνέδριο της ΠΕΟ όταν εξηγούσε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η διαπραγμάτευση του κυπριακού μνημονίου και το δίλημμα που ο ίδιος κλήθηκε να αντιμετωπίσει. Και οι δύο πρόεδροι επικαλέστηκαν το καλό του κυπριακού λαού και ειδικότερα των επόμενων γενιών. Και οι δύο αναφέρθηκαν σε αξίες με τις οποίες γαλουχήθηκαν και που τους εμποδίζουν να πάρουν άλλες αποφάσεις που ίσως οδηγούσαν την Κύπρο στην καταστροφή.

Και στις δύο περιπτώσεις μπορώ να πω ότι με άγγιξε το να βλέπω κάποιον που βρίσκεται στο ανώτατο σκαλί της εξουσίας, που έχει συγκεντρωμένη τόση δύναμη στα χέρια του, να αφήνει να φανεί η ανθρώπινη πλευρά του και να συμμερίζεται ίσως τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του λαού που έχει ταχθεί να υπηρετεί. Όχι δεν πιστεύω ότι ήταν κροκοδείλια δάκρυα. Ούτε στη μια ούτε στην άλλη περίπτωση. Το μόνο όμως που μου προκαλεί ένα σφίξιμο στο στήθος είναι το ερώτημα αν πήραν τις σωστές αποφάσεις, αν η κρίση τους αποδειχτεί σωστή στο πέρασμα του χρόνου και αν οι επόμενες γενιές όντως δουν καλύτερες μέρες.

Από την άλλη δεν μπορώ να μην σχολιάσω τα όσα τραγελαφικά λέγονται και γίνονται εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Στις προεκλογικές συγκεντρώσεις και στα τηλεοπτικά πάνελ επικρατεί διάχυτος λαϊκισμός από πολιτικούς μαριονέτες που δεν έχουν συναίσθηση του καθήκοντος να αποφασίζουν για τις τύχες των συνανθρώπων τους. Τα δε επικοινωνιακά τρικ που χρησιμοποιούν οι υποψήφιοι όπως και τα ταξίδια στο εξωτερικό και τα φωτογραφικά καρέ με πρωθυπουργούς και σημαίνουσες προσωπικότητες του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου… είναι τόσο παρωχημένα και ανεδαφικά που αναρωτιέμαι για πόσο ηλίθιους μας περνάνε…


Αναζήτηση



Copyright © 2010 -

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

ISSN 1986-213X (print) - ISSN 1986-2148 (online)

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή, απόδοση του περιεχομένου (κειμένου ή φωτογραφίας) με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφηση ή άλλο, χωρίς τη γραπτή έγκριση ή άδεια της "Φωνής".