Σάββατο δέκα και μισή το πρωί στο μικρό κεντράκι στο παραλιακό μέτωπο της όμορφη πόλης. Ο γεύση του καφέ Οσκαρική και η θέα μοναδική! Τι κι αν είναι Οκτώβρης μήνας τι κι αν απομένουν μόνο 60 μέρες μέχρι και τα Χριστούγεννα... η θερμοκρασία εξαιρετική, κόσμος απολαμβάνει το μπάνιο του κι εγώ να πίνω γουλιά γουλιά το σκέτο καφεδάκι μου αγναντεύοντας ένα καράβι εκεί στα ανοιχτά να περιμένει την σειρά του για να μπει στο λιμάνι.

Υπομονή

Δεν έχω πλέον την υπομονή για πολλά πράγματα και αυτό όχι γιατί έγινα ένας αγενέστατος εγωιστής, αλλά επειδή απλά έφτασα σε ένα σημείο της ζωής μου όπου δεν θέλω να ξοδεύω άλλο χρόνο από αυτή που μου έχει απομείνει σε πράγματα που δεν με ευχαριστούν ή ακόμα χειρότερα σε πράγματα που με πονούν.

Μένω εντός, μένω Λεμεσό

Λόγοι για να μείνεις στην Λεμεσό φέτος όλο το καλοκαίρι υπάρχουν αμέτρητοι όμως λόγω χώρου παραθέτω μόνο τους πιο δυνατούς κατά την άποψη μου.

Μια γιορτή καλοκαιρινή

Η πολυαναμενόμενη μεγάλη μέρα ήρθε και ήταν η Πέμπτη που μας πέρασε αλλά τελικά αποδείχθηκε πολύ μικρή σε διάρκεια. Το κάθε λεπτό της μέρας αυτής ήταν γεμάτο με εικόνες που γίνονταν αυτόματα εμπειρίες βατήρες για το σάλτο προς ένα ελπιδοφόρο αύριο.

Πρωινή έμπνευση

Είναι 5:30 το πρωί και ο Χρίστος περιμένει το κομμάτι μου για να κλείσει το φύλλο της ερχόμενης Πέμπτης. Είμαι ξύπνιος από τις τέσσερις και στριφογυρίζω στο κρεβάτι μου γιατί αισθάνομαι αφόρητα την ζέστη.

Δεν καταλαβαίνω γιατί εγώ να μην μπορώ να κοιμηθώ ούτε αυτό το βράδυ και εκεί έξω όλοι αυτοί που τα πήραν χοντρά να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.

Άνοιξα την αναπαυτική καρέκλα κάτω από τα θεόρατα πεύκα και βούλιαξα μέσα στον παχύ ίσκιο και την δροσιά τους... αφέθηκα. Ένιωσα πλήρης μόνο με την αίσθηση της ηρεμίας που εξέπεμπε το υπερβολικό πράσινο γύρω μου και τα φύλλα με το απαλό σαν βελούδο θρόϊσμα τους.

Το καλοκαίρι μου

Άφησα τα κουκούτσια από το ολοκόκκινο μισοφέγγαρο κομμάτι καρπούζι να πέσουν στο πάτωμα και το στόμα μου ξεχείλισε με το γλυκό μεθυστικό χυμό του. Ο ζάχαρις του χυμού κόλλησε πάνω στο δέρμα μου και δεν έκανα καμιά προσπάθεια να σκουπιστώ.

Ανυπομονησία

Είναι με μεγάλη ανυπομονησία που προετοιμάζω αυτό το ταξίδι. Ένα ταξίδι που δεν έχει να μοιάσει με κανένα άλλο ταξίδι που έκαμα στη ζωή μου. Κάτι που έπρεπε να κάνω πριν από σαράντα χρόνια και που με το πέρασμα τους πέρασε στα αζήτητα.

Ε κανεί ολάν!

θελα να εκφράσω και εγώ την γνώμη μου για την Κοντσίτα αλλά αναλύθηκε πάρα πολύ το θέμα από τους συμπατριώτες μου στρεϊτ, γκεϊ, μπαϊ, γέρους, νέους και παιδιά που εμένα η άποψη μου πλέον δεν θα μετραέι και το μόνο που απέμεινε είναι να συζητηθεί και στη βουλή το θέμα.

Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media