Υπάρχει ο Αηβασίλης μπαμπά;

Τα Χριστούγεννα είναι η αγαπημένη γιορτή φαντάζομαι όλων μας. Εγώ προσωπικά ανακάλυψα μετά από πολλά χρόνια κάτι μαγικό σε αυτή την γιορτή. Πέρα από τα μελομακάρονα και του κουραμπιέδες αλλά και ακόμα πιο πέρα από το δέντρο και τα πολύχρωμα λαμπιόνια ανακάλυψα τη μαγεία της προσμονής, και αυτό μέσα από τα μάτια της ψυχής των παιδιών μου. (Είναι αστείο πως μετά την εφηβεία ξεχνούμε να «ζούμε» τα Χριστούγεννα).

Σαν το παλιό καλό κρασί…

Οι καλοί ηθοποιοί γεννιούνται, δεν γίνονται και όσο περνούν τα χρόνια γίνονται καλύτεροι, μεθυστικά εξαίρετοι... σαν το παλιό καλό κρασί! Όταν πριν από μερικά χρόνια η κυρία Δώρα Κακουράτου έκανε το comeback της στην τηλεόραση όλοι υποκλιθήκαμε στο ταλέντο της. Είχαμε ξεχάσει πόσο εξαίρετη θεατρίνα ήταν. Τώρα υποκλινόμαστε στο ταλέντο μια άλλης κυρίας του καλού παλιού και γιατί όχι νέου Κυπριακού θεάτρου: της κυρίας Όλγας Ποταμίτου.

Δεν…

Δεν πιστεύω σε αυτό που λένε πολλοί ότι αν είχαν την επιλογή μιας δεύτερης ζωής, μιας δεύτερης ευκαιρίας θα ήθελαν να ξαναζούσαν την ζωή τους ακριβώς όπως την ζουν ή την έχουν ζήσει. Είναι μια δήλωση γεμάτη εγωισμό και άρνηση για μια καλύτερη και ποιοτική ζωή.

«Αξέχαστα» Καλοκαίρια!

Τότε. Μια φέτα κατακόκκινο καρπούζι φρεσκοκομμένο από κάποιο μποστάνι της επαρχίας που μεγάλωσε μόνο του χωρίς βοήθεια από οποιαδήποτε χημικά τονωτικά... Ένα ήλιος να χαδεύει απαλά όλη μέρα χωρίς να κάνει το κακό. Ένα ήλιος που ήταν φίλος δικός σου και δικός μου και δικός τους...

Μην πυροβολείτε...

Εχουμε μάθει μόνο να παραπονιόμαστε. Έχουμε μάθει μόνο να κριτικάρουμε. Έχουμε μάθει μόνο να καταδικάζουμε. Έχουμε μάθει μόνο να ζητάμε. Έχουμε μάθει μόνο να παίρνουμε. Σχεδόν όλοι μας έχουμε αυτή την πόλη στην άκρη της σκανδάλης κι έτσι ετοιμοπόλεμοι είμαστε έτοιμοι να την πυροβολήσουμε χωρίς καθόλου τύψεις μόνο με το άλλοθι ότι όλοι οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν κάτι για αυτή αλλά όχι εμείς.

Περιμένοντας τα λεωφορεία...

Πριν από λίγους μήνες όταν σήμανε η αρχή για το εκσυγχρονισμό της δημοσίας συγκοινωνίας στη πόλη μας όλοι είδαμε να ανατέλλει μια νέα εποχή στη ζωή μας. Η τριάντα και πλέον χρόνων ακινησία ανατράπηκε, έγινε χαρούμενη προσμονή για μια πόλη εύκολα προσβάσιμη με λιγότερα καυσαέρια, μια πόλη λαμπερήσαν χριστουγεννιάτικο στολίδι.

Καθαροί Εγωιστές

Η Σριλανκέζα είναι από πολύ νωρίς όξυπνη και καθαρίζει τις αυλάες και τα πεζοδρόμια του σπιτιού των αφεντικών της, τον δρόμο που εφάπτεται του σπιτιού και λίγο από το πεζοδρόμιο και τον δρόμο των διπλανών σπιτιών. Μετά θα ξεκινήσει την ολική καθαριότητα στο εσωτερικό του σπιτιού και με το ερχομό της οικογένειας στο σπίτι όλα θα λάμπουν.

Η πόλη αυτή μας ανήκει!

Το σύνθημα αυτό είναι γραμμένο σε κάποιο τοίχο σπιτιού στην λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού. Την διαδρομή την κάνω κάθε πρωί, εδώ και μερικά χρόνια, αλλά μόλις πρόσφατα έπεσε η ματιά μου σε αυτό και μάλλον αυτό οφείλεται στο ότι τελευταία άρχισα να παρατηρώ με πιο πολλή λεπτομέρεια τα πάντα γύρω μου.

Μιλάτε Ελληνικά;

Τα τραπεζάκια έξω, το μεγαλύτερο πάρτι αρχίζει και θα διαρκέσει για 5, 6 μπορεί και 7 μήνες. Το έχετε ήδη αισθανθεί ότι η μεγαλύτερη γιορτή για μας τους Μεσογειακούς έχει κάνει την επίσημη πρεμιέρα της. Αν εξαιρέσει κανείς τις νύκτες τις ζεστές τις κολασμένες όπου δεν μπορείς να αναπνεύσεις κατά τ’ άλλα εγώ αισθάνομαι στο στοιχείο μου. Δεν ξέρω αν έχει σχέση το γεγονός ότι γεννήθηκα Ιούλιο μήνα ή αν φταίει η μυρωδιά της αλμύρας της θάλασσας και του καρπουζιού αλλά ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media