Στάδιο Τρίτο
Βλέπω την μάνα μου με ολοκόκκινα από το κλάμα μάτια, τον πατέρα μου να βηματίζει ανήσυχος πάνω κάτω και να ανάβει το ένα μετά το άλλο τα τσιγάρα.

Θέλω να ζήσω. Μπορώ;

Έχω βαρεθεί… τον, μια έτσι και την άλλη αλλιώς, καιρό. Έχω σιχαθεί την σκόνη, την συννεφιά και την κακοκεφιά. Έχω απελπιστεί με την απραξία και την αναβλητικότητα την ατιμωρησία και την υποδούλωση στα τετριμμένα. Έχω κουραστεί από τις γρίπες τις αλλεργίες και τα αντισταμινικά.

Μπούρδες

Κάθομαι μπροστά από την οθόνη του ταμπλετ και έχω δίπλα στο κομοδίνο το τσάι με τα αρωματικά μου να αναδύουν μια μυρωδιά που με ναρκώνει και συνειδητοποιώ ότι είμαι σε άλλη διάσταση και μέσα από το μυαλό μου περνούν σαν κομμάτια από μετεωρίτη σκέψεις αλλοπρόσαλλες, τρομακτικές …κάτι σαν σκηνές από την ταινία Αρμαγεδδών.

Αχ Βαχ φτάνει!

Σε λίγες μέρες είναι Χριστούγεννα. Η λίστα με τα δώρα έχει μεγαλώσει και χωρίς οίκτο με απειλεί να με εξοντώσει. Αν ήταν μόνο για μένα δεν θα με ένοιαζε καθόλου, αλλά είναι και τα παιδιά στη μέση που θέλουν τα Χριστούγεννα τους να είναι όπως πέρσι και πρόπερσι. Να τους χαλάσω χατίρι η να κάνω χαρακίρι;

Αρνείται να μπει φέτος στο σπίτι μας ο Χειμώνας ο εποχιακός, γιατί εδώ και αρκετό καιρό έχει καθίσει στην ψυχή μας ο Χειμώνας της καινούριας ζωής μας, αυτός που δεν περιμέναμε γιατί μας τον επιβάλανε γιατί απλά αφεθήκαμε σαν αρνιά να οδηγηθούμε στην σφαγή.

Έτσι είναι η ζωή

Δεν ξέρω ποιο είναι πιο δύσκολο. Να νιώθεις ότι από την ζωή σου κάποιος αρχίζει να φεύγει και να κάθεσαι να περιμένεις το πότε ή να φεύγει ξαφνικά χωρίς προειδοποίηση.

Η δική μου Τσικνοπέμπτη

Τσικνοπέμπτη σήμερα και ταξιδεύω πίσω στα χρόνια τα δικά μου τα παιδικά, σαν ένα φόρο τιμής στη αθωότητα. Δεν λέω πολύ ωραία είναι που στις μέρες μας το έθιμο έγινε πιο δυνατό και πήρε προεκτάσεις καθολικής διασκέδασης και ξεφαντώματος που ξεκινά από το πρωί και τελειώνει την Παρασκευή κατά τις πρωινές ώρες αλλά…

Η ζωή είναι εδώ σήμερα

Μας έκραξαν γιατί βγήκαμε στους δρόμους χορεύοντας και τραγουδώντας. Μας καταδίκασαν γιατί, λέει, ο πρόεδρος ήταν μαραζωμένος που έπρεπε να πάρει κάποιες σημαντικές αποφάσεις και εμείς τον χαβά μας… παναϋρκα και δώστου χορούς και τραγούδια στις πλατείες.

Μακάρι να μην τα έλεγα!

Πριν από ακριβώς τέσσερα χρόνια παραμονές Χριστουγέννων και με πολλή διάθεση για ειρωνεία και χιούμορ έγραφα τα εξής κουφά: «πολλές και απίστευτες προσφορές τους τελευταίους μήνες σε όλα, και όταν λέμε σε όλα εννοούμε σε όλα!!!

Θέατρο

Πήγα θέατρο και πάλι μ’ άρεσε, σε πρεμιέρα μάλιστα και ομολογώ ότι το θέατρο ήταν είναι και θα είναι η μεγάλη μου αγάπη. Το θέατρο το έμαθα να το αγαπώ πριν από πάρα πολλά χρόνια από τους περίφημους δασκάλους και καθηγητές μου στα Λανίτεια.

Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media