Το καλοκαίρι μου

Άφησα τα κουκούτσια από το ολοκόκκινο μισοφέγγαρο κομμάτι καρπούζι να πέσουν στο πάτωμα και το στόμα μου ξεχείλισε με το γλυκό μεθυστικό χυμό του. Ο ζάχαρις του χυμού κόλλησε πάνω στο δέρμα μου και δεν έκανα καμιά προσπάθεια να σκουπιστώ.

Μετά περπάτησα ως την άκρη της θάλασσας με τις πατούσες γυμνές να καούν στην άμμο όπως είθισται κάθε χρόνο να γίνεται. Ύστερα μπήκα στην θάλασσα αργά και σταθερά με άκρες του ορίζοντα μου το μπλε και τις αποχρώσεις του και χωρίς να γυρίσω το βλέμμα μου πίσω, βούτηξα κάτω από το νερό για να νιώσω την δροσιά της Μεσογείου.

Βγήκα από πάνω και δεν χόρταινε το βλέμμα μου να κυριεύεται από την απίστευτη ποσότητα του γαλάζιου που στο φως του ήλιου έμοιαζε να είναι σκηνικό για μια χαρούμενη παράσταση. Χάρηκα μέσα στο νερό έπαιξα με τα παιδιά σαν να ήμουν και εγώ μικρό παιδί. Και αργότερα στην άμμο να κάνω πύργους και να τους χαλάω και η καρδιά μου να φτερουγίζει από αγαλλίαση. Φίλοι και γνωστοί περνάνε από μπροστά μου και εγώ ακόμα παίζω, αφήνομαι, χάνομαι, ανανεώνομαι.

Και εκεί που ξεχνιέμαι και αρχίζει να σουρουπώνει η μυρωδιά από το τηγανιτό καλαμαράκι αρχίζει να χορεύει στον αέρα και το ούζο με νερό και παγάκια με καλεί στην παρέα που με περιμένει ασυγκράτητη για μια νύχτα που γίνεται τεράστια σαν μέρα με χρώματα και αρώματα, με τραγούδια και χαρούμενες φωνές και γέλια.

Και έτσι όπως είμαι με το αλάτι να τσιμπάει την πλάτη μου φτιάχνω την αρχή του καλοκαιριού μου. Κάθε χρόνο η ίδια διαδικασία σε κάποια από τις παραλίες της αγαπημένης Λεμεσού μου, μα εγώ δεν την βαριέμαι. Το σώμα μου μα περισσότερο η ψυχή μου την αποζητά την ιεροτελεστία αυτή γιατί γαληνεύει, αισιοδοξεί, αγαπά και ξαναγεννιέται.

Τώρα αρχίζει ο τρελός χορός της ζωής.




Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media