Θα του έλεγα συγχαρητήρια;

έλα. ώπα. πάμε. εντάξει, σε μια αυτοκριτική θα το παραδεχτεί, του έτυχε μια δυο φορές να γελάσει με την κακομοιριά του άλλου. με την αμορφωσιά του. με τον πόνο του άλλου (!) και με την έκθεσή του. 

το παραδέχτηκε, ένιωσε ωραία σαν ειρωνευόταν την τηλεσαβουρόπιστη καλλονή – κοριτσούδι μεν, ενήλικο δε, πιο όμορφο μάλλον από αυτόν, έλα όμως που δεν ξέρει τι θα πει 'φορέας' και δεν έχει ξανακούσει τη λέξη 'aids'.

μπορεί να εκδικηθεί την ανικανότητά του να της το μάθει πριν να κάνει σεξ για πρώτη φορά, χλευάζοντάς την. μπορεί να την κοροϊδέψει και να κάνει εύκολο χιούμορ, καγχάζοντας και φιγουράροντας στο κεντρο της παρέας. αλλά αυτό δε θα τον κάνει πιο ικανό να διδάξει στα πιτσιρίκια τα βασικά. πρόλαβαν και μεγάλωσαν, και το ότι είναι ακόμη ανίδεα είναι δικό του κατόρθωμα. δικιά του είναι και η απόλαυση να κράζει την - ώριμη πια-  αδαή κορασίδα, αντί για το αδαές και τρισάθλιο πλαίσιο στο οποίο τη φύτεψε. πλαίσιο που ταΐζει με χαρά και ευτυχία περισσή. 

να τη χαίρεται. την κοινωνία του. όχι τη μικρή, όχι την πλακίτσα του, ούτε την τηλεόρασή του.

αν θα έπρεπε ένα γυαλί να φτύσει, θα 'πρεπε στον καθρέφτη να στραφεί.

άκης.άκου


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media