νεο/λέα

είναι δεκέμβρης, και ακόμη μπορείς να κολυμπήσεις, με το παιδί μαζί. όλα καλά.

να κάνεις το μακροβούτι σου και στην παραλία να απλωθείς και να τσιμπήσεις ένα μελομακαρονάκι, με τα μωρά σου. ωραία ζωή, γιορτές, χωρίς σκοτούρες.

να κάνεις μαζί τους στην άμμο σπιτάκια του αγιοβασίλη και να γεμίσεις με άχνη ζάχαρη τα κουβαδάκια τους για να φτιάξεις ωραί-ε-ς κουραμπιέδες. φαγητά, ποτά, και αραλίκια

και φεύγοντας από την πλαζ, με φλιπ φλοπ να σέρνονται πάνω στο χιόνι, να τα ακούς: 

αυτά τα συμπαθητικότατα μυξιάρικα να ψάλλουν κάλαντα, ωσανά, και άλλα άσματα του καιρού. (ω! τι ωραία που μαλώνει το σίγμα με το άλφα: τα άσματα κατά σαματά)

πιτσιρικάδες γεμίζουν την πόλη μόνα τους, και είναι, ευτυχώς, καιρός να κάνουν σαματά. 

πριν την νίκη του ρωμανού στην ελλάδα, πιτσιρικάδες με μαύρα είχαν μαζευτεί κάτω από το δέντρο το γιορτινό, στο διοικητήριο. δεν ήταν λίγοι.

η ζωή, χειμώνα καλοκαίρι, ανήκει στα μυξιάρικα. γιατί σαν οι μύξες φύγουν, θα μείνει η ανάσα η καθαρή.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ



Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media