• Αρχική
  • Blog
  • Μόνιμες Στήλες
  • Τοις φρονίμοις ολίγα

Μιλούσαμε στο περασμένο μας άρθρο για την υποψηφιότητα της Λεμεσού ως Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Πολιτισμού 2017 και γιατί η Λεμεσός και το δικαιούται αλλά και μπορεί να γίνει. Θα σταθούμε σήμερα στο «μπορεί» αφού το «το δικαιούται» δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που το αμφισβητεί.

Η φωνή στο τηλέφωνο την περασμένη Κυριακή φανέρωνε συναισθηματική φόρτιση και έντονη ανησυχία. Ήταν ο γνωστός λεμεσιανός καλλιτέχνης-πουαν και παρεπιδημών χρόνια τώρα στη Λευκωσία δεν έπαψε στιγμή να είναι ένας γνήσιος λεμεσιανός, να αγαπά την πόλη που τον γέννησε και να γνοιάζεται για όσα γίνονται και συμβαίνουν σ αυτή -ο Γιώργος Μαυρογένης.

Μνήμη Δασκάλου

Συμπληρώθηκε κιόλας την Κυριακή 13 Μαρτίου, ένας χρόνος που έφυγε ο Δάσκαλος Κωστής Κολώτας. Η μνήμη του νωπή αλλά και τα γραφτά του πάντα επίκαιρα και σημαντικά. Σε ένα από αυτά θα επικεντρωθεί σήμερα η στήλη μας. Γράφηκε τον Ιούνιο του 2000 και είναι εντυπωσιακό πόσο επίκαιρο είναι και σήμερα. Ακόμα πιο επίκαιρο μάλιστα με όσα συμβαίνουν στη Κύπρο του 2011.

Πάλι χουλιγκανισμούς, πάλι επεισόδια, πάλι τραυματίες, πάλι νεανικές παραβατικότητες, πάλι νεανικές εγκληματικότητες είχαμε. Αυτή η ιστορία με τους «ανεγκέφαλους» των γηπέδων έρχεται και επανέρχεται και κάθε φορά και χειρότερα. Σχεδόν «άνευ λόγου και αιτίας». (Κρατήστε το «σχεδόν», θα το δούμε παρακάτω). Με εμπλουτισμό αυτή τη φορά και του«οπλοστασίου», με δυναμίτες, σφενδόνες με βίδες και μεταλλικές μπαλίτσες ικανές να προκαλέσουν και θάνατο!

«Οι Γερμανοί ξανάρχονται»…

Λέχθηκε κατά κόρον ότι η πρόσφατη ολιγόωρη επίσκεψη της Μέργκελ στη Κύπρο αποτελούσε την πρώτη επίσκεψη Γερμανού Καγκελάριου στην ιστορία του νησιού. Όμως δεν είναι σίγουρα και η πρώτη επίσκεψη ανώτατου Γερμανού άρχοντα στη Κύπρο. Στην ταραχώδη και σκοτεινή μεσαιωνική περίοδο της ιστορίας μας, μια άλλη γερμανική «επίσκεψη» και μάλιστα εδώ στη Λεμεσό υπήρξε κάθε άλλο, εκείνη τη φορά από φιλοφρονητική, ειρηνική και αναίμακτη.

Μια πόλη για να διεκδικεί τον τίτλο της ευρωπαϊκής πρωτεύουσας πολιτισμού πρέπει πρώτα από όλα και πάνω απ όλα να νοιώθει περήφανη γι αυτήν. Να νοιώθει σιγουριά γι αυτό που ήταν, γι αυτό που είναι και γι αυτό που θα είναι αν και όταν αποκτήσει τον τίτλο και θα κληθεί να τον υλοποιήσει.

«Νύχτα τρόμου»

Μπορεί να μην «ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω που να τα ακουμπήσω» όπως λέει ο νομπελίστας ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης, όμως το ξύπνημα εκείνο το συννεφιασμένο πρωινό της αρχής της εβδομάδας ήταν γεμάτο ανησυχίες και τρόμο!

Μια και ζούμε αυτές τις μέρες «στον αστερισμό των καρναβαλιών» ας ασχοληθεί και αυτή η στήλη σήμερα με το λεμεσιανό καρναβάλι. Ιδωμένο από μια άλλη σκοπιά ή μάλλον από μια άλλη, ευρύτερη θεώρηση από τη συνηθισμένη. Οι συμπατριώτες μας της υπόλοιπης Κύπρου και ιδιαίτερα οι «καθώς πρέπει» λευκωσιάτες, παρατραβώντας τα πράγματα στα άκρα, μας θεωρούν «πελλολεμεσιανούς» που μόνο για φιέστες και παναΰρκα είμαστε καλοί!

Πρωτιές και «πρωτιές»...

Ένα από τα προσφιλή θέματα μας στην έρευνα για την Ιστορία αυτής της πόλης είναι οι πολλές και περήφανες πρωτιές της σε όλους τους τομείς της ζωής αυτού του τόπου: στον πολιτισμό, στη παιδεία, στις τέχνες, στην οικονομία, στις κοινωνικές κατακτήσεις και κυρίως στους πολιτικούς και εθνικούς αγώνες, από τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας μέχρι κυρίως την ανεξαρτησία της Κύπρου.

Ακούστε γονείς…

Η πολυσυζητημένη νεανική παραβατικότητα-εγκληματικότητα που όλο και περισσότερο ανησυχητικά εκδηλώνεται στον τόπο μας είτε υπό μορφή χουλιγκανισμού, είτε υπό μορφή ρατσιστικών ξυλοδαρμών στους δρόμους αθώων ξένων μεταναστών ή ακόμα και κυπρίων πολιτών που τους εκλαμβάνουν ως αλλοδαπούς.

Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media