Μια οφειλόμενη τιμή

Μια από τις ύψιστες τιμές που μια πόλη μπορεί να απονείμει σε επιφανείς πολίτες της είναι να δώσει το όνομα τους σε ένα δρόμο της.

Στην ιστορία αυτής της πόλης δυστυχώς ο κανόνας αυτός πολλές φορές παραγνωρίστηκε και πέρασε σε ένα είδος ανυποληψίας γιατί δόθηκαν ονόματα σε δρόμους, ανθρώπων που η προσφορά τους υπήρξε από μηδαμινή έως αμφισβητήσιμη μέχρι και αρνητική. Για ευνόητους λόγους δεν θα αναφέρω όμως παραδείγματα και ο νοών νοείτω.

Δυστυχώς υπάρχουν από την άλλη και επιφανείς πολίτες με σημαντικό έργο στην πόλη που για διάφορους λόγους, είτε από άγνοια της προσφοράς τους, είτε από αμέλεια, είτε για μικροσκοπιμότητες και μικροψυχία δεν αξιώθηκαν της τιμής αυτής.

Μια τέτοια χαρακτηριστική και ηχηρά άδικη περίπτωση είναι ο Πλουτής Σέρβας. Δήμαρχος Λεμεσού από το 1943 μέχρι το 1949 υπήρξε αναμφισβήτητα ένας από τους πιο φωτεινούς και άξιους δημάρχους αυτής της πόλης.

Σημαντικός εξωραϊστής της Λεμεσού με μεγάλο και πολύπλευρο έργο, δημιουργός της μοναδικής μέχρι σήμερα πλατείας της πόλης, αυτής των Ηρώων και του εκεί Μνημείου της, των εργατικών κατοικιών της συμπλήρωσης και αποπεράτωσης της Δημοτικής Αγοράς, της δημιουργίας δημοτικών πάρκων, και πολλά άλλα που παραλείπουμε λόγω χώρου.

Επιπλέον ο Πλουτής Σέρβας ήταν ένας πεφωτισμένος διανοούμενος, πολυγραφότατος και σημαντικός ιστορικός και συγγραφέας και οραματιστής πολίτικος. Ο Πλουτής Σέρβας είχε όμως μιαν «ατυχία». Να είναι αριστερός από την νεανική του ηλικία, να γίνει κομουνιστής και στη συνέχεια να εξοστρακιστεί από την αριστερά και να θεωρηθεί για πολλά χρόνια αποστάτης και «εχθρός» της.

Αποτέλεσμα λοιπόν ανάμεσα λοιπόν σ αυτές τις δυο «καταστάσεις» ο Σέρβας σε όλη του τη ζωή και σχεδόν μέχρι το θάνατο του να είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος είτε από τους μεν είτε από τους δε. Λέω «σχεδόν» διότι ευτυχώς λίγα χρόνια πριν τον θάνατο του, επί δημαρχίας του αριστερού Δημήτρη Κοντίδη, ο Δήμος Λεμεσού ομόφωνα τον τίμησε σε σεμνή αλλά ασυγκίνητη τελετή και λίγα χρόνια μετά τον θάνατο του, πάλιν επί Κοντίδη του έστησε την προτομή του στην Πλατεία Ηρώων σε ένα μικρό παρκάκι δίπλα από αυτήν και εντοίχισε σχετική πλάκα στο σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην οδό Μεγάλου Αλέξανδρου.

Μέχρι σήμερα όμως, είτε από αμέλεια είτε από παράλειψη υποθέτω, (δεν θέλω να πιστεύω ότι σκόπιμα γίνεται από οποιουσδήποτε), δεν υπάρχει οδός με το όνομα του. Είναι λοιπόν καιρός να αποκατασταθεί αυτή η αδικία εις βάρος ενός από τους πιο επιφανείς και φωτισμένους πολίτες αυτής της πόλης, δίδοντας το όνομα του σε ένα από τους κεντρικούς της δρόμους δια μετονομασίας. Ξέρω ότι δεν είναι σωστό να αλλάζουμε για «ψύλλου πηδημα» το όνομα ενός δρόμου ακόμα και για λόγους ιστορικούς. Όμως για πραγματικά «ψύλλου πήδημα» το κάναμε πολλές φορές και επομένως ακόμα μια εξαίρεση μπορεί να γίνει για έναν Πλουτή Σέρβα που όχι μόνο ψύλλος δεν είναι αλλά γίγαντας.

Ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το πήδημα (όχι του ψύλλου)!

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media