Μπουάτ Ηχώ 75, το τέλος μιας εποχής…

Έριξε πριν λίγες μέρες αυλαία η Μπουάτ Ηχώ 75. Δημιούργημα του Γόρη Γρηγοριάδη σε μια ταραγμένη για την Κύπρο εποχή, λίγο καιρό μετά το πραξικόπημα και τη μεγάλη καταστροφή της εισβολής. Και η εποχή αυτή που ξεκίνησε την σαραντάχρονη και σημαντική αυτή πορεία της έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία.

Προσπαθώ, αναπολώντας τα σαράντα αυτά χρόνια, να φέρω στο μυαλό μου πρόσωπα, εκδηλώσεις, γεγονότα, καταστάσεις, όσοι είχαμε την τύχη να ζήσουμε στον μαγευτικό αυτό χώρο. Τι να πρωτοθυμηθεί και την να πρωτοαναφέρει κανείς.

Εκατοντάδες εκδηλώσεις, φιλοσοφικές, φιλολογικές, αστρονομικές, μουσικές, πολιτικές, αρχαιολογικές, θρησκευτικές, μεταφυσικές, καλλιτεχνικές, παρουσιάσεις βιβλίων, που τελειωμό δεν έχουν.

Νέα παιδιά τότε, με τις κιθάρες του να εκφράζουν εκεί, τραγουδώντας, επαναστατικά και ποιοτικά τραγούδια τις πνευματικό-επαναστατικες τους ανησυχίες. Ο Πανίκος Τριμικλινιώτης, ο Κοκής Λώρης, Ντίμης Μιχαηλίδης, ο Κρίστης Κολώτας, για να αναφέρω μόνο μερικούς από αυτούς. Και ο Γόρης με την κιθάρα του να τραγουδά το αγαπημένο του τραγούδι «Κάιρο» σε απόλυτη σιωπή από το κοινό σαν μυσταγωγία. Και να απαντούν οι νέοι με το τραγούδι που συνέθεσαν γι αυτόν το «Γόρης ο Πυθαγόρης». Γιατί ο Γόρης ήταν θαυμαστής και βαθύς μελετητής του αρχαίου σοφού Πυθαγόρα και περνούσαμε ώρες ολόκληρες τα βράδια γύρω από τον πάγκο του να προσπαθεί να μας μυήσει στις θεωρίες και τα διδάγματα του. Καθώς και για τον Επίκουρο και την επικούρεια φιλοσοφία. Οι μελέτες του ακόμα για την Αφροδίτη και τους ανά την Κύπρο ναούς της και με τις θεωρίες του για τις τοποθεσίες τους. Τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες που ήταν τα προσφιλή του θέματα οργανώνοντας ταυτόχρονα και τελετές στην Αρχαία Αμαθούντα και τον ναό του Απόλλωνος Υλάτη και μας τραβούσε αγουροξυπνημένους εκεί πριν χαράξει ο Ήλιος.

Ευαίσθητος ακόμα και σε περιβαλλοντικά θέματα, ξεκινούσε από εκεί σχετικές εκστρατείες στρατεύοντας τους νεαρούς θαμώνες του όπως για παράδειγμα τη διάσωση του δασουδιού. Δημιουργώντας ταυτόχρονα και την «Πράσινη Ηχώ Γαία». Συνυφασμένες με όλα αυτά και οι εκδρομές που οργάνωνε με μακρινούς και κουραστικούς για μας τους αμάθητους στο περπάτημα περιπάτους στα μονοπάτια της φύσης στο Τρόοδος. Αξέχαστη ακόμα θα μου μείνει μια εξόρμηση μας στο ναό της Ακραίας Αφροδίτης μέσα στη θάλασσα στο Ακρωτήρι, όπου ο εκ Λονδίνου μύστης Τόνυ Άντονι πρόσφερε σπονδές στη … χάρη της!

Τα κρύα χειμωνιάτικα βράδια γύρω από το ζεστό τζάκι του με λίγο κρασί παίζονταν τρυφερά φλερτ και δημιουργούνταν ερωτικά ειδύλλια και δεσμοί που κάποιοι από αυτούς οδήγησαν και σε γάμους.

Όλα αυτά και άπειρα άλλα τριγυρίζουν με μια νοσταλγική μελαγχολία στο μυαλό μου όπως και στο μυαλό εκατοντάδων λεμεσιανών που είχαμε την τύχη να τα ζήσουμε μαζί με τον Δάσκαλο (και το εννοώ) Γόρη Γρηγοριάδη.

Νάσαι καλά Γόρη για όλα αυτά και τόσα άλλα που μας πρόσφερες στα σαράντα αυτά χρόνια.

Τίτλοι τέλους μιας εποχής που φεύγει ανεπιστρεπτί μαζί με τόσα άλλα ωραία σε αυτή την πόλη…

Αυτή η διεύθυνση Email προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media