Νηστειών συνέχεια…

Από τη γνώση και τη σοφία που μας κληροδότησε ο Δάσκαλος Κωστής Κολώτας
Λέγαμε, λοιπόν, πως είναι ευκαιρία για μια νηστεία, όχι μόνο στον ιδιωτικό βίο του καθενός, αλλά και στο δημόσιο βίο. Κι μιλήσαμε για μια επωφελή για τον τόπο νηστεία λόγων και δηλώσεων, από κάποια πολιτικά πρόσωπα, είτε στην κυβέρνηση βρίσκονται είτε εκτός. Κι ακόμα νηστεία λόγων και δηλώσεων κάποιων αθλητικών παραγόντων.

Συνεχίζοντας σήμερα θα λέγαμε πως είναι ευκαιρία για μια νηστεία λόγων και εικόνων, αυτή τη φορά, για την τηλεόρασή μας. Αφού βάλαμε μόνο κριτήριο «αυτά που αρέσουν στον κόσμο», «αυτά που θέλει να βλέπει κόσμος», «‘αυτά που έχουν την μεγαλύτερη ακροαματικότητα», και με το παντοδύναμο «δικαίωμα της πληροφόρησης», κάνουμε θέαμα και ακρόαμα τις πιο προσωπικές στιγμές, ή το δράμα, ή το πρόβλημα ή το πάθος κάποιων ατόμων.

Όμως κι αυτό επιλεκτικά: των «ανωνύμων», των «περιθωριακών», των αλλοδαπών και παρανόμων μεταναστών. Οι άλλοι, οι «ολίγοι» οι «επώνυμοι», έχουν και προσωπικά δικαιώματα, και προστασία της ιδιωτικής τους ζωής, και προστασία των προσωπικών δεδομένων. Και η αρμόδια αρχή μας δείχνει διαφημιστικά φιλμάκια για σεβασμό των δικαιωμάτων των πρώτων. Λες και είμαστε εμείς, οι ακροατές και θεατές, που δε σεβόμαστε τα δικαιώματα αυτά με το να τα βλέπουμε και όχι αυτοί που μας τα παρουσιάζουν.

Και με την ευκαιρία που μιλήσαμε για τα Μέσα, είναι καιρός για μια νηστεία και από τα αμέτρητα γλωσσικά λάθη τους. Στην τύχη αναφέρω τρία των τελευταίων ημερών. Η αρχική λέξη είναι: ο φυγάς, του φυγάδος, τον φυγάδα. Κι από αυτή την αιτιατική σχηματίστηκε ο τύπος της δημοτικής: ο φυγάδας, του φυγάδα, τον φυγάδα. Ο φυγάς, του φυγά, τον φυγάν, είναι και ανελλήνιστα και κακόηχα.

Μετά από κείνα τα «προέδροι», «δημάρχοι», «φιλάθλοι», αντί των ορθών πρόεδροι, δήμαρχοι, φίλαθλοι, ακούσαμε επανειλημμένως προχθές και «οι ψιθύροι». Άντε, να δούμε πού θα φτάσουμε!

Και φτάσαμε και σ΄ αυτό. Ακούσαμε τη γενική πληθυντικού «των βρέφων». Ναι, αυτή είναι η νέα γραμματική: τα βρέφη, των βρέφων! «Οι γιατροί», μας είπαν, «θα προβούν στο διαχωρισμό των δυο σιαμαίων βρέφων»! Είναι καιρός, τώρα, να μας πουν και τα δάση, των δάσων. Όλα τα περιμένει κανείς πια. Θα μου πείτε, εδώ δεν σεβόμαστε την προσωπική και ιδιωτική ζωή των ανθρώπων, και θα σεβαστούμε μια γενική πληθυντικού;

Αλλά, είναι και κάποιες άλλες αναγκαίες νηστείες. θα επανέλθουμε.

Διαχρονικό κείμενο του 2001


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media