Αντώνης Χατζηπαύλου: Ο δήμαρχος, ο άνθρωπος

antonis-xatzipavlou-anthropos-dimarxos

Η Λεμεσός έγινε το διαμάντι της Μεσογείου

Με το πέρασμα του από τη Δημαρχία της Λεμεσού σφράγισε μια ολόκληρη εποχή αφήνοντας το στίγμα της δράσης και της προσφοράς του ανεξίτηλο σε διάφορους τομείς. Επιχειρηματίας - οινοβιομήχανος, από τους πλέον επιτυχημένους του τόπου και άνθρωπος που έχει ταυτιστεί, μαζί με τη σύζυγο του Ινώ, με την ανιδιοτελή προσφορά.

Ο Αντώνης Χατζηπαύλου, με τη σοβαρότητα και τη σοφία του αλλά και το χιούμορ που τον διακρίνει, μιλώντας στην «Φ», αναφέρεται στην αγαπημένη πόλη και εκφράζει εκτιμήσεις και προβλέψεις για την πορεία της Λεμεσού. Παράλληλα, από τη θέση του Προέδρου των Κυπρίων οινοβιομηχάνων, μιλά για την αναβαθμισμένη εικόνα του κυπριακού κρασιού διατυπώνοντας όμως και ανησυχίες για την τη σημερινή πραγματικότητα, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την διάθεση του ιστορικού προϊόντος της Κύπρου. Με το θάρρος που τον διακρίνει, δεν διστάζει να στηλιτεύσει και κάποια κακώς έχοντας, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την οικονομία του τόπου.

Τόσα χρόνια στη Δημαρχία και τόσα χρόνια μακριά από αυτήν, πως βλέπετε σήμερα την πορεία του Δήμου και την εξέλιξη της Λεμεσού;
Η κάθε Δημαρχία έχει στόχο και επιδίωξη την καλυτέρευση της ποιότητας ζωής της πόλης και των δημοτών. Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η Λεμεσός έχει ομορφύνει, έγινε το διαμάντι της Μεσογείου και είναι πασιφανές ότι η υπόλοιπη Κύπρος μας ζηλεύει. Προβλήματα πάντα θα υπάρχουν γιατί με την ανάπτυξη που πήρε η Λεμεσός χρειάζονται εκτός από έργα υποδομής και έργα ωραιοποίησης και εφόσον γίνονται έργα, υπάρχουν και αυτοί που διαμαρτύρονται επειδή κλείνουν δρόμοι κλπ. Με το δίκιο τους βέβαια όμως από την άλλη δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς έργα.

Όταν επί δικής μου Δημαρχίας γινόταν το αποχετευτικό, είχαμε πολλές διαμαρτυρίες γιατί είχαν επηρεαστεί τα καταστήματα, η κυκλοφορία κλπ. Δεν μπορεί όμως να γίνει διαφορετικά αν θέλουμε να ομορφύνει και να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο η πόλη μας. Μην ξεχνάμε ότι πριν το '74 η Λεμεσός ήταν μια πόλη των 30.000 κατοίκων και σήμερα έφτασε στις 200.000. Μια τεράστια ανάπτυξη που φαίνεται αν κοιτάξουμε βόρεια όπου η εξάπλωση της πόλης έπιασε τα βουνά και τα λαγκάδια…

Αν σήμερα ήταν δήμαρχος ο Αντώνης Χατζηπαύλου που θα έδινε μεγαλύτερη προτεραιότητα;
Νομίζω θα ακολουθείτο η ίδια πορεία διότι η ανάπτυξη μιας πόλης είναι έργο συνεχιζόμενο. Εκείνο που είναι πολύ ευχάριστο σήμερα είναι ότι ο φίλος Αντρέας Χρίστου, έχει βρει πολλά λεφτά από την Ε.Ε. και γίνονται τα έργα πολύ πιο εύκολα. Γιατί αν περίμενε από τα εισοδήματα του δήμου, αυτά δεν καλύπτουν ούτε τους μισθούς των υπαλλήλων. Άρα η ανάπτυξη των σχέσεων με την Ευρώπη και η εξασφάλιση χρημάτων από τα διάφορα ταμεία, αποτελεί μεγάλο επίτευγμα.

Υπάρχει όμως και η οικονομική κρίση. Πώς βλέπεται να βγαίνει γενικότερα ο τόπος από αυτή την κρίση;
Έχουμε μια υδροκέφαλη και πολύ δυσκίνητη δημόσια υπηρεσία και πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα. Οι διάφορες εταιρείες και οργανισμοί του κράτους απορροφούν τεράστια κονδύλια, γίνονται σπατάλες σε υπερωρίες και άλλα αχρείαστα έξοδα. Που θα πάμε; Πρέπει μια κυβέρνηση να μπορεί και να θέλει να βάλει τάξη στα του οίκου της αλλά φαίνεται ότι καμιά κυβέρνηση δεν έχει αυτή την πολιτική βούληση. Κι όταν μπορέσει η κυβέρνηση να …συσταρίσει τα του οίκου της τότε να προχωρήσει με φορολογίες σε όλους τους άλλους και ιδιαίτεραστους έχοντες… Διαφορετικά θα φτάσουμε στην περίπτωση της Ελλάδας και στο «Κύριοι επτωχεύσαμεν…»

«Στη ζωή δεν πρέπει μόνο να παίρνεις αλλά και να δίνεις»

Η προσφορά του Αντώνη Χατζηπαύλου στη Λεμεσό, δεν περιορίζεται βέβαια στα έργα που έγιναν στη διάρκεια της δεκαετούς θητεία του στη Δημαρχία, ούτε στη συμβολή του στην υπόθεση «κυπριακή οινοβιομηχανία». Εξίσου σημαντική είναι και …η άλλη προσφορά, αυτή που ενδεχομένως δεν ακούγεται γιατί γίνεται μέσα από το κάποιο πόστο αλλά με την ιδιότητα του απλού ανθρώπου.

Είναι η σημαντική οικονομική συμβολή και οι συνεχείς δωρεές για τη δημιουργία και τη λειτουργία νηπιοκομικών σταθμών και πολλών άλλων κοινωφελών έργων στην πόλη. Μια δραστηριότητα που ξεκίνησε πριν από αρκετά χρόνια και συνεχίζεται και σήμερα με το ίδιο πάθος και βέβαια φέρει την σφραγίδα του ζεύγους Αντώνη και Ινώς Χατζηπαύλου.

«Είχα την ευτυχία να έχω σύντροφο την Ινώ η οποία πραγματικά, γαλουχημένη κι αυτή με το αίσθημα της προσφοράς, έχει δώσει πολλά στην πόλη της Λεμεσού, σε διάφορους τομείς», λέει και καθώς αναφέρεται στη σύζυγο του, διακρίνεις μιαν αγάπη και έναν αληθινό έρωτα που σπάνια συναντάς στις μέρες μας.

«Μαζί με τη γυναίκα μου προσφέρουμε σε όσους έχουν ανάγκη… η φιλοσοφία μας ήταν πάντα και παραμένει ότι στη ζωή δεν πρέπει μόνο να παίρνεις αλλά και να δίνεις, γι’ αυτό και συνεχίσουμε μαζί αυτή την προσφορά προς τη Λεμεσό…».

«Κρασί…όποιος αντέξει»

Πώς βλέπετε το μέλλον του κυπριακού κρασιού;
Μετά την ένταξη στην Ε.Ε. έχουν εισρεύσει στην Κύπρο τεράστιες ποσότητες ευρωπαϊκών κρασιών και συνάμα οι μεγάλες εξαγωγές που κάναμε σε χύμα κρασί έχουν σχεδόν εκλείψει. Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχουν πλέον οι επιδοτήσεις του παρελθόντος. Οι 27 χώρες της Ε.Ε. παράγουν τεράστιες ποσότητες κρασιού σε σύγκριση με την Κύπρο, τα κόστα τους είναι πολύ πιο χαμηλά από τα δικά μας γι’ αυτό και μας συναγωνίζονται ακόμα και στον τόπο μας. Η συνεχής αύξηση της κατανάλωσης ευρωπαϊκών κρασιών στην Κύπρο είναι πολύ ανησυχητική. Η πίτα η κυπριακή έχει καταλειφθεί σήμερα κατά 27% από τα ευρωπαϊκά κρασιά τα οποία, δεν θα έλεγα ότι είναι ανώτερης ποιότητας από τα κυπριακά.

Η κυπριακή οινοβιομηχανία έχει κάνει μεγάλα άλματα, δόθηκε σημασία στην οινοποίηση στον τόπο παραγωγής, έγιναν πολλά μικρά οινοποιεία, έχει αναβαθμιστεί η ποιότητα σε τεράστιο βαθμό κι αυτό φαίνεται και από τις διακρίσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς. Χρειάζεται όμως περαιτέρω προβολή για να πείσουμε τον καταναλωτή ότι τα κυπριακά κρασιά είναι, αν όχι καλύτερα εξίσου καλά με τα εισαγόμενα. Αυτό βέβαια θα πάρει χρόνο γι’αυτό… όποιος αντέξει άντεξε. Ένα προϊόν που πρέπει και προσπαθούμε να προωθήσουμε, είναι η κουμανταρία, κρασί με ονομασία προέλευσης, που παράγεται εδώ και αιώνες και με αυτό θα μπορέσουμε να υποδείξουμε ότι η Κύπρος μπορεί και παράγει καλό κρασί.

Ποια τα σχέδια σας για την ΕΤΚΟ;
Σχεδόν έχει μεταφερθεί εξ ολοκλήρου στο Όμοδος. Η παραγωγή γίνεται εκεί και το μόνο που έμεινε εδώ είναι το εμφιαλωτήριο που σύντομα θα μεταφερθεί και αυτό. Η έκταση των 40.000 τ.μ. εδώ, θα πρέπει να αναπτυχθεί διαφορετικά. Υπάρχουν σκέψεις και είναι δουλειά που θα πρέπει να γίνει πλέον από τη νέα γενιά, από τα παιδιά μας. Εμείς μεγαλώσαμε και θα τους βοηθήσουμε με τις σκέψεις και τις ιδέες μας. Πολύ σύντομα θα αλλάξουν εδώ οι ζώνες, ιδιαίτερα με την ένωση της περιοχής μεταξύ των δυο λιμανιών, οπότε εδώ ο χώρος θα γίνει ένα «φιλέτο». Έτσι η ανάπτυξη θα πρέπει να είναι ανάλογη με τη χρήση της περιοχής. Από ότι μου είπαν η περιοχή εδώ, με τις άδειες για πολυώροφα που θα δοθούν, θα γίνει το Μανχάταν της Λεμεσού…


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ


Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media