Λεκτική Απραξία / Δυσπραξία

Λεκτική Απραξία / Δυσπραξία


Είναι αρκετά συχνό κάποια παιδιά στην προσπάθεια τους να μιμηθούν την ομιλία των ενηλίκων να παρουσιάζουν αρθρωτικές δυσκολίες, να δυσκολεύονται να διακρίνουν ακουστικά τις διαφορές κάποιων ήχων. Επίσης μπορεί να αντικαθιστούν φωνήματα επειδή δυσκολεύονται στον συντονισμό των αρθρωτικών κινήσεων.

Αυτό ονομάζουμε λεκτική δυσπραξία / απραξία. Υπάρχει η εξελικτική και η επίκτητη λεκτική απραξία. Η Εξελικτική Λεκτική Απραξία παρουσιάζεται ως η συχνότερη αιτία για την καθυστέρηση της ομιλίας στην προσχολική ηλικία. Επίκτητη είναι η απραξία που παρουσιάζεται σε ενήλικες μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο και μπορεί να συνυπάρξει με αφασία.

Η απραξία είναι αποτέλεσμα νευρολογικών ασθενειών, κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων, ανοξίας του εγκεφάλου και όγκων. Και στις δύο περιπτώσεις, παρόλο που υπάρχει φυσιολογικός μυϊκός τόνος, υπάρχει δυσκολία στη θεληματική ή και μετά από εντολή, εκτέλεση κινήσεων που είναι απαραίτητες για την παραγωγή της ομιλίας. Τα χαρακτηριστικά της ομιλίας που μας βοηθούν στην διάγνωση της λεκτικής απραξίας είναι διαταραχές στην άρθρωση, στoν τονισμό και ο αργός ρυθμός του προφορικού λόγου.

Σε κάποιες περιπτώσεις για μακρύ διάστημα ομιλίας δεν υπάρχει φώνηση. Στους ομιλητές με δυσπραξία επηρεάζονται περισσότερο τα φωνήεντα, τα σύμφωνα σ, ζ, ψ, ξ, τσ, τζ και τα συμπλέγματα. Τα αρθρωτικά λάθη στην ομιλία τους δεν είναι σταθερά και φαίνεται ιδιαίτερα στην επανάληψη της ίδιας λέξης. Παρουσιάζονται επίσης δυσκολίες ανάλογα με τις συλλαβές των λέξεων και το μήκος των προτάσεων. Σε περιπτώσεις ελαφριάς ή μέτριας λεκτικής δυσπραξίας, είναι δυνατόν να επιτύχουμε φυσιολογική ομιλία ή τουλάχιστον ένα καλό επίπεδο άρθρωσης, με την κατάλληλη λογοθεραπευτική παρέμβαση και η εξέλιξη του παιδιού να είναι φυσιολογική.

Είναι σημαντικό να αναπτυχθεί ο λόγος των παιδιών για την ομαλή κοινωνικοποίηση τους και την επιτυχή ανταπόκριση τους στις σχολικές απαιτήσεις. Σημαντική είναι και η θεραπεία στους ενήλικες για να συνεχιστεί η κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή. Σε περιπτώσεις βαριάς λεκτικής δυσπραξίας το παιδί ή ο ενήλικας μαθαίνει εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας (πίνακες συμβόλων, κάρτες, νοηματική γλώσσα).

Εκτός από τη λεκτική απραξία υπάρχουν και άλλα είδη απραξίας, όπου οι μύες δεν εκτελούν σωστά τις εντολές που δίνονται, επειδή έχουν χαθεί πληροφορίες για το πως πραγματοποιούνται εξειδικευμένες κινήσεις. Σε ότι αφορά στη στοματική απραξία υπάρχει δυσκολία στις κινήσεις του στοματικού μηχανισμού, χωρίς την παραγωγή ομιλίας, μετά από εντολή. Αν ζητήσουμε για παράδειγμα από κάποιο παιδί ή ενήλικα με στοματική απραξία να φυσήξει δεν θα το κάνει. Αν όμως του φέρουμε μπροστά του ένα αναμμένο κερί, θα φυσήξει και το σβήσει αυθόρμητα.

Η στοματική απραξία επηρεάζει το πρώτο στάδιο της κατάποσης -τη μάσηση-, οδηγώντας πολλές φορές σε δυσφαγία, χωρίς όμως να αλληλεξαρτώνται και πιθανότατα να συνυπάρχει με τη λεκτική απραξία. Ο λογοθεραπευτής στην στοματική απραξία προσπαθεί να ενεργοποιήσει τους κινητικούς μηχανισμούς, με το συνεχή ερεθισμό τους και με επαναλαμβανόμενες ασκήσεις.

* Η Πωλίνα Κακόψητου είναι λογοθεραπεύτρια. Τηλ. Επικοινωνίας 99887699


Αναζήτηση



Copyright © 2010 -

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

ISSN 1986-213X (print) - ISSN 1986-2148 (online)

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή, απόδοση του περιεχομένου (κειμένου ή φωτογραφίας) με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφηση ή άλλο, χωρίς τη γραπτή έγκριση ή άδεια της "Φωνής".