Σεξουαλική παρενόχληση ανηλίκων

via-

Θεωρείται «κοινό μυστικό»

«Μου είπε πως με άγγιζε με αυτό τον τρόπο γιατί με αγαπούσε. Όταν του είπα πως θα το έλεγα, είπε ότι αυτό είναι το μυστικό μας παιγνίδι. Είπε πως θα πληγωνόταν ολόκληρη η οικογένεια αν το έλεγα. Άντεξα 10 χρόνια αυτό το μαρτύριο και μέχρι σήμερα δεν μπορώ να συγχωρέσω τον εαυτό μου».

Α’ Μέρος
Όταν ο πατέρας μου έφευγε για δουλειά, με φώναζε η μητριά μου στο υπνοδωμάτιο της και με ανάγκαζε να ικανοποιήσω τις ανάγκες της για φροντίδα, όπως αποκαλούσε αυτό που μου έκανε. Όταν δεν δεχόμουνα, έλεγε στον πατέρα μου πως έκανα διάφορες αταξίες και αυτός με κτυπούσε. Δεν μπορούσα να βρω το δίκαιο μου».

«Συγγενικό μου πρόσωπο με παρενοχλούσε για ένα χρόνο και η μητέρα μου το γνώριζε αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα γιατί τον φοβόταν. Η σχέση με την μητέρα μου σήμερα είναι ανύπαρκτη και εγώ βιώνω διπλό τραύμα».

Τα πιο πάνω είναι αποσπάσματα από πραγματικές αφηγήσεις και από πραγματικά άτομα που η ζωή τους έχει αλλάξει για πάντα εξαιτίας ενός ατόμου. Τι είναι αυτό που ωθεί ένα άνθρωπο να κακοποιήσει σεξουαλικά κάποιο άτομο κατά πολύ νεαρότερο και αδύνατο? Ίσως να γίνεται γιατί ο θύτης μεγάλωσε με παρόμοιες εμπειρίες, ίσως γιατί νοιώθει ανασφάλεια, ακόμη και γιατί προτιμά άτομα παιδικής ηλικίας για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις.

Υπάρχουν αμέτρητες θεωρίες στη Ψυχολογία και οι αιτίες της σεξουαλικής παρενόχλησης προς ανήλικα άτομα μπορεί να είναι θέμα ενός άλλου άρθρου. Το γεγονός είναι πως συμβαίνει καθημερινά και πως για να το ενημερωθούν οι αρμόδιες αρχές πρέπει να πραγματοποιηθεί μια καταγγελία για να επακολουθήσουν και οι υπόλοιπες ή μια δημοσιοποίηση στα ΜΜΕ που θα φέρει στην επιφάνεια μυστικά, ενοχές, ντροπή ή και ανάμειξη.

Η ποινή που πληρώνει το θύμα είναι πολύ πιο ακριβή, πολύ πιο μακρόχρονη, χαρακτηριζόμενη από πόνο, ντροπή, αηδία, απόγνωση, απομόνωση και εφιαλτικές αναμνήσεις. Η σεξουαλική κακοποίηση αυτού του είδους δεν βλέπει κοινωνική τάξη ούτε οικογενειακή κατάσταση. Δεν ξεχωρίζει επάγγελμα αλλά ούτε και φύλο ή ηλικία. Και όμως στη χώρα μας θεωρείται «κοινό μυστικό». Όλοι ξέρουμε πως συμβαίνει αλλά θα ασχοληθούμε μαζί του μόνο όταν ακούσουμε για ένα καινούργιο περιστατικό.

Τότε ξεκινούν οι διαφημίσεις για διαφώτιση και τα καθημερινά προγράμματα στην τηλεόραση. Η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι πολύ δύσκολη γιατί τα θύματα φοβούνται, βρίσκονται σε απόγνωση είναι νεαρά σε ηλικία και ντρέπονται. Μπορεί να είναι όμως εφικτή αν υπάρξει η συνεχής σωστή διαφώτιση και συμπαράσταση.

Ο θύτης (αυτός που προκαλεί την κακοποίηση στο παιδί) μπορεί να είναι συναισθηματικά συνδεδεμένος/η με τους γονείς του παιδιού. Ίσως να είναι ένας οικογενειακός φίλος, ένας γείτονας, ή πρόσωπο σεβαστό στην κοινωνία. Ακόμη ίσως οι γονείς να μην μπορούν να πιστέψουν πως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί στο δικό τους παιδί και η σεξουαλική κακοποίηση να είναι κάτι πολύ μακρινό γι’ αυτούς.

Η Φωτεινή Οικονομίδου Κράνου είναι ψυχολόγος-κλινική ψυχοθεραπεύτρια στην Υπηρεσία Σπουδών και Φοιτητικής Μέριμνας στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Για επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.




Αναζήτηση