Η κρίση πανικού σε περίοδο κρίσης

krisi-panikou

Φόβος από πραγματικές ή φανταστικές απειλές

Ένιωθα ότι η καρδιά μου πάει να σπάσει, είχα έντονη ταχυκαρδία, ίδρωνα, δεν μπορούσα να αναπνεύσω, κι όμως οι εξετάσεις μου ήταν όλες φυσιολογικές..» «Έντονο άγχος, έχετε κυρία μου», μου απάντησε ο γιατρός. «Πολύ αγχώνεστε!». Το άγχος κατακλύζει τη ζωή μας σε όλες της τις εκφάνσεις. Οι περισσότεροι από εμάς στην καθημερινότητα μας έχουμε ένταση, ταραχή, νευρικότητα και αναστάτωση.

Γιατί όμως το επιτρέπουμε αυτό στον εαυτό μας; Τι είναι αυτό που δεν μας αφήνει να απολαύσουμε την καθημερινότητα μας;

Το άγχος προκαλείται από το αίσθημα του φόβου είτε για πραγματικές είτε για φανταστικές απειλές. Το άγχος κατηγοριοποιείται σε ελαφρύ, μέτριο, έντονο και σε αυτό που φτάνει μέχρι τον πανικό. Το πιο σύνηθες είναι το ελαφρύ άγχος, το άγχος της καθημερινότητας το οποίο μας κινητοποιεί για να επιτύχουμε του σκοπούς και τους στόχους μας.

Όταν το άτομο διακατέχεται από μέτριο άγχος παρουσιάζουν έκπτωση οι εξής γνωστικές λειτουργίες: προσοχή, συγκέντρωση, κριτική ικανότητα. Όταν κανείς δυσκολεύεται να μάθει κάτι ή να κάνει κάτι τότε διακατέχεται από έντονο άγχος. Ο πανικός επιφέρει ανικανότητα αντιμετώπισης οποιασδήποτε κατάστασης, λήψης οποιασδήποτε απόφασης και ψυχωσικά συμπτώματα, όπως ψευδαισθήσεις και παραληρητικές ιδέες.

Πίσω από το άγχος κρύβονται ψυχολογικές, γνωστικές, βιολογικές και κληρονομικοί παράμετροι. Κανείς αγχώνεται όταν αντιμετωπίζει πρωτόγνωρες καταστάσεις, όταν παρουσιάζει προβλήματα επιβίωσης, υγείας, όταν συγκρούεται με άτομα υψηλού κύρους, όταν δεν πιστεύει ότι μπορεί να καταφέρει κάτι, όταν έχει να αντιμετωπίσει κάτι που είναι πολύ σημαντικό για αυτόν η έκβαση του. Ακόμη κανείς μπορεί να αγχώνεται όταν γνωρίζει πώς κάποια γνωστική λειτουργία του έχει πρόβλημα, όταν τρέφεται με τροφές υψηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη και καφεΐνη ή ακόμη όταν υπάρχει κληρονομική προδιάθεση.

Συχνά το άγχος παρουσιάζεται ως αντίδραση και συμπεριφορά. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου σε κάθε πρόβλημα που παρουσιάζεται οι γονείς επιδεικνύουν άγχος τότε μαθαίνει να αντιδρά με άγχος σε ανάλογα ερεθίσματα.

Αυτό που χρειάζεται είναι να έχει κανείς επαφή με τον εαυτό του. Να εντοπίζει και να παραδέχεται τις αδυναμίες του κι αν δεν μπορεί να τις αντιμετωπίσει να ζητάει βοήθεια.

Η Αριστονίκη Τρυφωνίδου - Θεοδοσίου είναι Υποψ. Διδάκτορας Σχολικής ψυχολογίας, Msc Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Εικαστική Θεραπεύτρια, Οικογενειακή θεραπεύτρια




Αναζήτηση