Για τον Βαγγέλη της διπλανής πόρτας



Όλοι μαζί να σταματήσουμε τον σχολικό εκφοβισμό...

Είσαι 8 ετών. Κάθεσαι στο θρανίο σου και παρακολουθείς το μάθημα. Πίσω σου, ακριβώς στα πίσω θρανία ακούς διάφορα σιγοψιθυρίσματα. Διαισθάνεσαι ότι μιλούν για σένα αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις τι λένε. Γυρνάς και τους κοιτάς. Σιγογελάνε ειρωνικά. Σιγα σιγά ακούς κι άλλους ψιθύρους από τα διπλανά θρανία. Γυρνάς. Και αυτοί σιγογελάνε. Κι ύστερα...

Ύστερα στεναχωριέσαι. Που μυαλό για μάθημα! Το διάλειμμα είναι χειρότερο. Κανένας δεν σου μιλάει. Δεν ξέρεις πως θα περάσει το διάλειμμα...αφού κανένας δεν παίζει μαζί σου.

Πικραίνεσαι, αναρωτιέσαι και θες να φύγεις. Σιγά σιγά χάνεις το ενδιαφέρον σου για το σχολείο. Δεν θες να πηγαίνεις σχολείο! Το χειρότερο είναι πως νιώθεις πως κανένας δεν θα προσέξει την απουσία σου. Επειδή νιώθεις ανεπιθύμητος!

Το αναγνωρίζεται το φαινόμενο αυτό; Είναι το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού. Δηλαδή των συνειδητά επιθετικών πράξεων, στάσεων ή χειρισμών εναντίον ενός ατόμου που επιχειρείται από έναν ή περισσότερα άτομα. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να διαρκεί μια σύντομη περίοδο αλλά αν δεν αντιμετωπιστεί μπορεί να έχει διάρκεια πολλά χρόνια. Οι δράστες συνήθως δεν φοβούνται την αντεκδίκηση γιατί προσεγγίζουν αδύναμα παιδιά.

Σκεφτείται για λίγο. Ένα παιδί εκφοβίζεται στα οκτώ του. Στην ηλικία που θέλει και επιδιώκει να κάνει φίλους. Κάποια παιδιά στέκονται εμπόδιο στο να αναπτυχθεί κοινωνικά δημιουργώντας του ποικίλα συναισθηματικα προβλήματα. Το παιδί απομονώνεται.

Αν οι δράστες έχουν το θύμα συμμαθητή τους και στο γυμνάσιο και στο λύκειο τότε ο εκφοβισμός μπορεί να παγιωθεί. Μπορεί να παγιωθεί αν δεν ληφθούν μέτρα. Αν οι γονείς δεν αντιληφθούν τις αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού τους. Αν οι εκπαιδευτικοί δεν αντιληφθούν ότι αυτό το παιδί εκφοβίζεται τότε το παιδί θύμα θα βρίσκεται παγιδευμένο στην άβυσσο του εκφοβισμού νιώθοντας ανίκανο να αντιμετωπίσει τους δράστες. Ακόμη και αν οι γονείς το αντιληφθούν αλλά δεν βρουν ανταπόκριση από το σχολικό πλαίσιο είναι πολύ πιθανό εκφοβισμός να προκαλέσει βαθιά τραύματα στη ψυχή του θύματος.

Καθώς περνούν τα χρόνια ο οκτάχρονος θα γίνει έφηβος. Ένας έφηβος που θα έχει συσσωρεύσει πόνο, θυμό, οργή, αδιαφορία, αδικία, απελπισία. Θα νιώθει μη αποδεκτός, κοινωνικά απόκληρος. Τέτοιους νέους θέλετε;

Αν όχι, μπορούμε όλοι μαζί να σταματήσουμε τον σχολικό εκφοβισμό! Να παρθούν θεσμικές αποφάσεις. Να δέχονται κυρώσεις όσοι εκπαιδευτικοί δεν ευαισθητοποιούνται. Να ενημερωθούν μέσα από ημερίδες και σεμινάρια οι εκπαιδευτικοί για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού. Να σταλούν ενημερωτικά φυλλάδια σε όλους τους γονείς για το φαινόμενο αυτό. Να αξιοποιηθούν οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Να χορηγηθούν σταθμισμένα τεστ για το σχολικό εκφοβισμό σε όλα τα παιδιά. Όσα παρουσιάζουν ενδείξεις θύτη να αξιολογούνται σφαιρικά και να δέχονται υποστήριξη από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Όσοι παρουσιάζουν ενδείξεις θύματος το ίδιο. Να γίνουν προγράμματα πρόληψης του σχολικού εκφοβισμού σε όλα τα σχολεία. Υποχρεώστε όλους να ευαισθητοποιηθούν αφού δεν ευαισθητοποιούνται από μόνοι τους. Γιατί όλοι γνωρίσαμε ή γνωρίζουμε κάποιο Βαγγέλη....

*Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου MA, Msc, PgpMAAT Ψυχολόγος


Αναζήτηση