Διάγνωση Στυτικής Δυσλειτουργίας

Ακρογωνιαίος λίθος στη σωστή διαγνωστική προσπέλαση αποτελεί η λήψη λεπτομερούς ιατρικού και σεξουαλικού ιστορικού από τον ασθενή σε ένα περιβάλλον χαλαρό και ευχάριστο.

Παθήσεις ή φάρμακα που λαμβάνει ο ασθενής μπορεί να προκαλούν πρόβλημα στη στύση του χωρίς να το γνωρίζει. Οι συχνότερες παθήσεις που προκαλούν στυτική δυσλειτουργία είναι ο σακχαρώδης διαβήτης, η καρδιαγγειακή νόσος, η αρτηριακή υπέρταση και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Τα διουρητικά, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, τα αντιψυχωτικά και τα αντιανδρογόνα αποτελούν τα συχνότερα χρησιμοποιούμενα φάρμακα που προκαλούν στυτική δυσλειτουργία. Η χρήση ναρκωτικών ουσιών, αλκοόλ και καπνού ενοχοποιείται. Τέλος επεμβάσεις στην πύελο (π.χ. ριζική προστατεκτομή) ή η ακτινοβόληση της περιοχής καταργεί τη στύση.

Το πρόβλημα της στύσης θα πρέπει να περιγράφεται πλήρως στον ειδικό. Η σκληρότητα και η διάρκειά της καθώς και τυχόν διαταραχές στην εκσπερμάτιση θα πρέπει να καταγράφονται. Η χρήση επικαιροποιημένων ερωτηματολογίων (IIEF-International Index of Erectile Funtion, EHGS-Erectile Hardness Grading Scale) μας βοηθάει στην καταγραφή της πλήρης έκτασης του προβλήματος και στην μετέπειτα παρακολούθησή του. Αν υπάρχουν συμπτώματα από το κατώτερο ουροποιητικό ο ασθενής θα πρέπει να ελέγχεται για υπερπλασία προστάτη ή λοιμώξεις του ουρογεννητικού συστήματος. Ενοχλήματα όπως μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, της δύναμης του ασθενή ή της εύκολης κόπωσης θα πρέπει να εγείρουν υποψίες για πιθανό υπογοναδισμό. Τέλος, ένα ψυχολογικό προφίλ είναι απαραίτητο.

Στην κλινική εξέταση ελέγχουμε τα χαρακτηριστικά του φύλου, ψηλαφούμε τα έξω γεννητικά όργανα, εξετάζουμε τον προστάτη δακτυλικά και ελέγχουμε αδρά νευρολογικά τον ασθενή. Μια συστηματική κλινική εξέταση μπορεί να μας αποκαλύψει νόσους που έχουν διαφύγει της προσοχής, όπως η υπερπλασία του προστάτη (στην δακτυλική εξέταση), η νόσος Peyronie (κάμψη του πέους, ψηλάφηση πλάκας), υπογοναδισμός (μικροί όρχεις, διαταραχή των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου) κλπ. Τέλος η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και των σφύξεων είναι απαραίτητα αν δεν έχουν εκτιμηθεί το τελευταίο τρίμηνο.

Ο βασικός εργαστηριακός έλεγχος περιλαμβάνει μέτρηση των τιμών σακχάρου και λιπιδαιμικό προφίλ νηστείας, καθώς και ορμονολογικό έλεγχο (τεστοστερόνη, προλακτίνη, TSH, αλβουμίνες, SHBG). Σε ορισμένους ασθενείς αναλόγως των ευρημάτων από την κλινική εξέταση μπορεί να χρειασθεί επιπλέον εργαστηριακός έλεγχος όπως μέτρηση του ειδικού προστατικού αντιγόνου, καλλιέργειες ούρων ή/και σπέρματος κλπ.

Αν από τον παραπάνω βασικό έλεγχο δεν προκύψει σαφης αιτία στυτικής δυσλειτουργίας, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε σε ειδικότερες εξετάσεις όπως η καταγραφή των νυκτερινών στύσεων, το πεϊκό doppler και η σηραγγογραφία. Με τις εξετάσεις αυτές γίνεται λεπτομερέστερη καταγραφή της διάρκειας και της σκληρότητας των στύσεων του ασθενή και εξετάζεται το αγγειακό δίκτυο του πέους έτσι ώστε αν υπάρχει αγγειογενής στυτική δυσλειτουργία να μη διαφύγει της διάγνωσης. Η σηραγγογραφία πλέον χρησιμοποιείται προεγχειρητικά για το σχεδιασμό της χειρουργικής επέμβασης.

*Δρ Θάνος Ε. Ασκητής Νευρολόγος – Ψυχίατρος Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών Πρόεδρος Ιατρικού Κέντρου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

*Δρ Ιωάννης Παπαϊωάννου Χειρουργός Ουρολόγος – Ανδρολόγος Συνεργάτης Ιατρικού Κέντρου Σεξουαλικής Υγείας

Δωρεάν Συμβουλευτική Γραμμή Σεξουαλικής Υγείας
Δευτέρα-Παρασκευή 12.00-16.00
Τηλέφωνο 77.77.28.77

Ιατρικό Κέντρο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας Θάνου Ασκητή
Αθαλάσσας 62, 1ος όροφος
Στρόβολος, Λευκωσία
Τηλ.: 22459555, 22459556
Fax: 22777197
www.askitis-cy.com

Βρείτε μας και στο Facebook www.facebook.com/thanos.kyprou
(Θάνος Ασκητής, Ιατρικό Κέντρο Σεξουαλικής Υγείας)

Αναζήτηση στη "Φ"


| |

Ακολουθήστε τη "Φ" στα social media